Przewód N przy kilku różnicówkach: skąd go brać i czy jedna szyna N wystarczy?

Dlaczego N musi wracać przez „swoją” różnicówkę

Różnicówka porównuje prąd, który wypływa przez L, z prądem, który wraca przez N. Jeśli są równe, wszystko gra. Jeśli różnią się o więcej niż jej próg (np. 30 mA), wyłącza. Szczegóły: po co różnicówka.

Teraz przykład: gniazdo zasilane fazą spod RCD nr 1, ale jego N podpięty do szyny N spod RCD nr 2. Prąd wypływa przez RCD 1, a wraca przez RCD 2. Każda z nich widzi „brakujący” prąd, więc przy pierwszym większym obciążeniu wybija jedna albo obie.

Jak to podłączyć w praktyce

1. Główna szyna N (za rozdziałem PEN): z niej idzie N do zacisku wejściowego każdej różnicówki. To jest ten „N z listwy głównej”, o który często pytacie: chodzi o wejście RCD, nie o obwody.
2. Za każdą różnicówką osobny zacisk lub osobna szyna N. Do niej trafiają przewody N wyłącznie z obwodów, których fazy idą przez tę różnicówkę.
3. Faza i N jednego obwodu zawsze spod tej samej RCD. Zanim podepniesz przewód, sprawdź, z którego obwodu jest jego N.
4. Za różnicówką N nigdy nie łączy się z PE. Przewód PE w ogóle nie przechodzi przez różnicówkę, idzie prosto na szynę PE.

Najczęstsze pytania

Mam kilka wyłączników nadprądowych pod jedną różnicówką. Czy każdy N osobno?

Nie musi. Przewody N wszystkich obwodów spod tej jednej różnicówki mogą się spotkać na jej szynie N. Zakaz dotyczy mieszania N między różnicówkami.

Czy N może iść z zasilania prosto na różnicówkę, a z niej na listwę N dla wszystkich obwodów?

Tak, jeśli ta różnicówka jest jedna, a pod nią są wszystkie obwody. Przy dwóch i więcej RCD każda potrzebuje własnej listwy N za sobą.

Różnicówka wybija po dołożeniu nowego obwodu. Co sprawdzić?

Najpierw, czy N nowego obwodu nie trafił na szynę N innej różnicówki albo na szynę PE. To jedna z częstych przyczyn, opisujemy je w artykule dlaczego wybija różnicówka.