Pomiar rezystancji izolacji, co to jest i jaka wartość jest OK?

Po co się to robi

Izolacja przewodu z czasem się starzeje, może być przetarta na ostrej krawędzi, nadpalona albo zawilgocona. Uszkodzona izolacja to prąd upływu, ryzyko porażenia i pożaru. Pomiar wykrywa te wady, zanim zrobią krzywdę: w miejscu, którego okiem nie widać, bo przewód jest w ścianie.

Jak wygląda pomiar

• Obwód musi być odłączony od zasilania, a wrażliwe odbiorniki (elektronika, LED, zasilacze) i ograniczniki przepięć wypięte lub odłączone: inaczej zaniżą wynik albo się uszkodzą.
• Miernik (megaomomierz) podaje napięcie probiercze: 500 V DC dla typowych obwodów 230/400 V.
• Mierzy się między przewodami L-N, L-PE, N-PE.

Jakie napięcie podaje miernik i jaki wynik jest wymagany

Napięcie probiercze i minimalny wynik zależą od napięcia badanego obwodu. Wartości z normy PN-HD 60364-6 (za opracowaniem SEP o wykonywaniu pomiarów):

Jeśli ograniczników przepięć nie da się odłączyć, napięcie probiercze można obniżyć do 250 V, ale wynik nadal powinien wynosić co najmniej 1 MΩ.

Jakie wartości są dobre w praktyce

Gdy wynik całej instalacji wychodzi za niski, dzieli się ją na grupy obwodów i mierzy każdą osobno, żeby znaleźć ten z obniżoną rezystancją. Niski wynik na jednym obwodzie zwykle oznacza zawilgoconą puszkę, uszkodzony przewód albo wadliwy odbiornik, którego zapomniano odłączyć.

Kiedy się to wykonuje

Przy odbiorze nowej instalacji, po większej modernizacji oraz w ramach przeglądów okresowych. Wynik trafia do protokołu.